* بنام حکم فرمای شهر عشق *

fan0os — Sat, 24 Oct 2009 19:10:18 GMT

سلام دوستای خوبم

دلم براتون تنگ شد

چی کار کنم که دیگه دانشگاه باز شده و وقت نت اومدن نیست

برای یه استراحت کوچولو اومدم وب گردی که این مطالبو دیدم٬خوشم اومد٬ گفتم بزارم تو وب شاید به دل شما هم بشینه

امیدوارم خوشتون بیاد در ضمن ممنونم که به وبم سر می زنین

با یه شکلات شروع شد

من یه شکلات گذاشتم تو دستش،اونم یه شکلات گذاشت تو دست من

من بچه بودم،اونم بچه بود

سرمو بالا کردم،سرشو بالا کرد

دید که منو می شناسه،خندیدم

گفت:"دوستیم؟" گفتم:دوستِ دوست

گفت:"تا کجا؟" گفتم:دوستی که " تا" نداره!

گفت:"تا مرگ؟" خندیدم و گفتم:من که گفتم "تا" نداره!

گفت:"باشه،تا پس از مرگ" گفتم:نه نه نه نننننننه،"تا" نداره!

گفت:"قبول،تا اونجا که همه دوباره زنده می شن،یعنی زندگی پس از مرگ؛بازم با هم دوستیم؟تا بهشت تا جهنم،تا هر جا که باشه من و تو با هم دوستیم؟"

خندیدم و گفتم:تو براش تا هر کجا که دلت می خواد یه " تا" بذار،اصلاً یه "تا" بکش از سر این دنیا تا اون دنیا،اما من اصلاً براش "تا" نمی ذارم

*****

نگام کرد،نگاش کردم،باورنمی کرد

میدونستم اون می خواست حتماً دوستی ما "تا" داشته باشه،دوستی بدون "تا" رو نمی فهمید!

گفت:"بیا برای دوستیمون یه نشونه بذاریم." گفتم:باشه،تو بذار

گفت:" شکلات،هر بار که همدیگرو می بینیم،یه شکلات مال تو یه شکلات مال من؛باشه؟"

گفتم:باشه،هر بار یه شکلات میذاشتم تو دستش،اونم یه شکلات تو دست من

باز همدیگرو نگاه می کردیم یعنی که دوستیم،دوستِ دوست

من تندی شکلاتمو باز میکردم،میذاشتم تو دهنمو و تند و تند می میکیدم

می گفت:"شکموووو! تو دوست شکموی منی"

بعد شکلات می ذاشت تو یه صندوقچه کوچولوی قشنگ

می گفتم:بخووووووووورش

می گفت:"تموم میشه، می خوام تموم نشه؛برای همیشه بمونه"

صندوقش پر از شکلات شده بود،هیچ کدومشو نمی خورد،من همشو خورده بودم

گفتم:اگه یه روز شکلاتاتو مورچه ها بخورن یا کرما،اون وقت چی کار می کنی؟

گفت:"مواظبشون هستم"

می گفت:"می خوام نگهشون دارم تا موقعی که دوست هستیم"

و من شکلاتامو می ذاشتم توی دهنمو و می گفتم:نه نه ننننننه!!!"تا" نه، دوستی که "تا" نداره

*****

یک سال،دو سال،چاهار سال،هفت سال،ده سال؛بیسسسسسس سال شده

اون بزرگ شده،منم بزرگ شدم

من همه شکلاتامو خوردم،اون همه شکلاتاشو نگه داشته

اون اومده امشب تا خداحافظی کنه،می خواد بره؛بره اون دور دورا

میگه:"می رم اما زود بر می گردم!"

من که می دونم میره و برنمی گرده،یادش رفت شکلات به من بده؛من که یادم نرفته

یه شکلات گذاشتم کف دستش گفتم:این برای خوردنه

یه شکلاتم گذاشتم کفه اون دستش:آخرین شکلات برای صندوق کوچیکت

یادش رفته بود صندوقی داره برای شکلاتاش،هر دو تاشو خورد

خندیدم،می دونستم دوستی من "تا" نداره،می دونستم دوستی اون "تا" داره،مثل همیشه

خوب شد همه شکلاتامو خوردم اما اون هیچ کدومشو نخورده

حالا با یه صندوق پر از شکلاتای نخورده چی کار می کنه؟!؟

چشم در چشم شریعتی تا آسمان

ایستاده بودم و دل برکنده از کویر،

همه تن، چشم کردم و چشم در چشم آسمان دوختم

و همه جان،نگاه کردم ودر آن گوشه آسمان آویختم

ودر اعماق این کبود،

به لذت،جان می سپردم

ودر آبی این دریا

به عشق، جان می گرفتم

و غرقه ی مستی وبی خویشی،

با آسمان، عشق می ورزیدم

واشک امانم نمی داد

می نگریستم وبه نگریستن ادامه می دادم

و می شنیدم که سکوت آبی وحی

این سخن پیامبر را با دلم می گوید،

و من در عمق همه ی ذرات وجودم

آن را به نیاز وحسرت ،زمزمه میکنم که:

« اگر مامور نبودم که با مردم بیا میزم

ودر میان خلق زندگی کنم،

دو چشم را به این آسمان می دوختم

و چندان به نگاه کردن ادامه می دادم

تا خداوند جانم را بستاند.»

آدم پاک

نامت چه بود ؟

- آدم

فرزند کی ؟

- من را نیست نه مادری و نه پدری بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد ؟

- بهشت پاک

اینک محل سکونت ؟

- زمین خاک

آن چیست برگُرده نهادی ؟

- امانت است

قدت ؟

- روزی چنان بلند که همسایه خدا ، اینک به قد سایه بختم بروی خاک

اعضای خانواده ؟

- حوای خوب و پاک ، قابیل وحشتناک ، هابیل زیر خاک

روز تولدت ؟

- در جمعه ای به گمانم که روز عشق

رنگت ؟

- اینک فقط سیاه ز شرم چنان گناه

وزنت ؟

- نه آنچنان سبک که پَرم در هوای دوست ، سنگین نه آنچنان که نشینم به این زمین

جنست ؟

- نیمی مرا زخاک نیمی دگر خدا

شغلت ؟

- در کار کشت امید به روی خاک

شاکی تو ؟

- خدا

نام وکیل ؟

- آن هم فقط خدا

جرمت ؟

- یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین ؟

- همین و بس

حکمت ؟

- تبعید در زمین

همدمت در گناه ؟

- حوای آشنا

ترسیده ای ؟

- کمی

ز چه ؟

- که شوم اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده است ؟

- بلی

چه کس ؟

- گاهی فقط خدا

داری گلایه ای ؟

- دیگر گِله نه ولی ...

ولی که چه ؟

- حکمی چنین آن هم به یک گناه ؟!!!

دلتنگ گشته ای ؟

- زیاد

برای که ؟

- تنها فقط خدا

آورده ای سند ؟

- بلی

چه ؟

- دو قطره اشک

داری تو ضامنی ؟

- بلی

چه کس ؟

- فقط خدا

در آخرین دفاع ؟

می خوانمش چنان که اجابت کند دعا

fan0os — Sun, 11 Oct 2009 08:30:18 GMT

*اگر در جریان رودخانه صبرت ضعیف باشد هر تکه چوبی مانعی عظیم بر سر راهت خواهد شد*

*مشكلات ما را قوی و به سمت پیروزی های بزرگ تر هدایت می كنند. كوهنوردی آسان نیست، اما منظره ای هم كه از قله كوه دیده می شود، بسیار زیباست*

*سخت نگيريد.بر غم ها و نگراني هاي خود بخنديد تا ببينيد چگونه دود می شوند و به هوا می روند *

*اوشو می گوید: " کمی سبکسری لازم است تا از زندگی لذت ببریم!واقعا برای شاد بودن چیز بیشتری لازم نیست. برای خوشبختی یک بهانه کوچک کافی است اگر با دقت به اطرافتان نگاه کنید، بهانه های کوچک و بزرگ زیادی پیدا می کنید*

*بياييد هر روز تازه را با دلايل خاصي که آن روز دارد به ستايش خـداونـد مشغول باشيم و در آن روز شاهد خلق بهترين و زيباترين لحظه ها باشيم*

سلام دوستای خوبم

من دیگه خیلی کم می تونم به نت بیام

میام ولی دیر به دیر

درسا شروع شده

باید وقت بیشتری برای درسام بزارم

برای هم دعا کنیم که تو درسامونو کارامون موفق باشیم

منم برای شما دوستای خوبم آرزوی موفقیت می کنم

fan0os — Tue, 06 Oct 2009 21:19:52 GMT

*زندگی یه شوخیه یه شوخیه بزرگ ولی وقتی اینو می فهمیم که کل عمرمونو با جدیت تمام سپری کردیم...

*آنهایی که زندگی را بستری از گلهای سرخ می بینند همیشه از خارهای آن گله دارند...

*خوشبختي يعني عشق به خدا ، مهر به مردم ، خوب بودن و خوبي کردن...

*تنها كساني بازي زندگي را مي بَرند كه به بُردن ديگران كمك مي كنند...

*هر روز صبح با خود بخوان :
من در لحظه زندگي مي کنم . هر روز زندگيم را از نو آغاز مي کنم...

*بدبختی برای آدم بد وجود دارد و برای آدم خوب بدبختی وجود ندارد بلکه سختی وجود دارد سختی را خداوند فرستاده بعدا هم بر طرف می کند اینقدر لذت به شما می دهد که همه سختي ها را فراموش بکنید...

*هرگز خود را بالاتر و يا پايين تر از ديگري نبينيم.

ما هر کدام در گلزار هستي گلي زيبا و يکتا هستيم.

ما هر کدام در نزد خداوند جايگاه ويژه اي داريم...

*عمر ما سرمايه ما است و نحوه استفاده از آن و سود و ثمرات حاصل از آن ، ميزان دين و دانش و خرد و درايت و دور اندیشی ما را مشخص مي کند .
باید مراقب باشیم با پرداختن به کارهای بی ارزش از اولویت های اصلی و امور مهم
زندگی و از آنچه که شایسته ی گوهر وجودی مان است ، باز نمانیم...

fan0os — Wed, 30 Sep 2009 17:50:18 GMT

از خودم بگويم تا شايد به خدا برسم...

ازخودم بگویم.....

ازخودی ....که ناگاه ازخودبی خود می شود....

ازخودی ..که ناگاه خود رابرفراز بلندی ها می بیندوناخواسته خود رابه فرو می کشاند...

ازخودی ..که وجودمان ازوجود خود اوست..

ازخودی.. که عرفانیت روحمان از آن اوست ...

ازخودی که همیشه از خود می گریزیم..!!!

از خودی که گاه گاهی به خود بازمی گردیم..!!

ازخودی که ازخودزنجیری از اسارت به فکرمان بسته ایم ووجودمان رابه باد هدیه....!!!!!!!

ازخودی که گاه گاهی اندیشه و وجودمان راکسی می دزدد و خود بی خبریم ...

آیا می شود پیداکرد؟؟؟

اندیشه را...

فکر را...

عرفان را....

حقیقت وجود را....

پس اگروجودماازمهربان پروردگاراست چرا باید به خود بازنگردیم...

روزگار به من ثابت کرد...

تا موقعی که خود را به اندیشه عرفانی خودمان بسپاریم لذت عجیبی را حس میکنیم ...

اما....

مواقعی که ازخود دور میشویم خواه یا ناخواه ازخالق هستی مان هم دور میشویم...

و آنگاه چه می شود؟؟؟

تنهائی...

سردرگمی...

و در آخر....

فـ............ن...........ا و پـــــــــــــــــــــــوچــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

چه می شد که خود راهیچگاه گم نمی کردیم؟؟؟

پروردگارمهربانم...

یگانه هستی بی همتایم...

خالق وجود پرارزش ما.......

شناخت حقیقی ازخود را به ما هدیه فرما ...

تا خود را بشناسیم....

وهر که خود را شناخت آنگاه می تواند وجود نامتناهیت را درک کند...

و هر که خود رابی ارزش سازد ....

هیچگاه تورا نشناسد....

و در گمگشتگی خودش خواهدماند..........

مهربانم ...

ما را به حال خودمان وا مگذار ...

خوب من ...

ما را همواره در زیر چتر آرامش حقیقی خودت محفوظ دار....

مهربان پروردگارم ...

با خود بودن را به ما بیاموز..

تا......

....با تو بودن را دریابیم....

fan0os — Sun, 27 Sep 2009 20:01:34 GMT

در دنیا چیزهای بدتری هم هست

پدر در حال رد شدن از کنار اتاق خواب پسرش بود، با تعجب ديد که تخت خواب کاملاً مرتب و همه چيز جمع و جور شده. يک پاکت هم به روي بالش گذاشته شده و روش نوشته بود «پدر».
با بدترين پيش داوري هاي ذهني پاکت رو باز کرد و با دستان لرزان نامه رو خوند :

پدر عزيزم،
با اندوه و افسوس فراوان برايت مي نويسم. من مجبور بودم با دوست دختر جديدم فرار کنم، چون مي خواستم جلوي يک رويارويي با مادر و تو رو بگيرم. من احساسات واقعي رو با Stacy پيدا کردم، او واقعاً معرکه است، اما مي دونستم که تو اون رو نخواهي پذيرفت، به خاطر تيزبيني هاش، خالکوبي هاش ، لباسهاي تنگ - موتور سواريش و به خاطر اينکه سنش از من خيلي بيشتره.
اما فقط احساسات نيست، پدر.
اون حامله است. Stacy به من گفت ما مي تونيم شاد و خوشبخت بشيم. اون يک تريلي توي جنگل داره و کُلي هيزم براي تمام زمستون. ما يک رؤياي مشترک داريم براي داشتن تعداد زيادي بچه. Stacy چشمان من رو به روي حقيقت باز کرد که ماريجوانا واقعاً به کسي صدمه نمي زنه. ما اون رو براي خودمون مي کاريم، و براي تجارت با کمک آدماي ديگه اي که توي مزرعه هستن، براي تمام کوکائينها و اکستازيهايي که
مي خوايم. در ضمن، دعا مي کنيم که علم بتونه درماني براي ايدز پيدا کنه، و استيسي بهتر بشه. اون لياقتش رو داره. نگران نباش پدر، من 15 سالمه، و مي دونم چطور از خودم مراقبت کنم. يک روز، مطمئنم که براي ديدارتون بر مي گرديم، اونوقت تو مي توني نوه هاي زيادت رو ببيني.
با عشق،پسرت جان

..............................................................................

پاورقي : پدر، هيچ کدوم از جريانات بالا واقعي نيست، من بالا هستم تو خونه تامي. فقط مي خواستم بهت يادآوري کنم که در دنيا چيزهاي بدتري هم هست نسبت به کارنامه مدرسه که روي ميزمه. دوسِت دارم!
هروقت براي اومدن به خونه امن بود، بهم زنگ بزن.

fan0os — Fri, 25 Sep 2009 09:23:35 GMT

سلام بچه ها جون

یه التماس دعا دارم ازتون برای یکی از آشناهامون

تصادف کرد سرش ضربه خورد خون دور مغزشو گرفت عملش کردن ولی بعد از عملش هر چند ساعت تشنج میاد سراغش!!

با ذکر یه صلوات برای شفاشون دعا کنین

مرسی از لطفتون

هر گاه دلت شكست و رحمت حق بر گونه هايت جاري شد و با اندوه به درگاه حق ، التماس مي كني ، هرگاه دلت لرزيد ، بغضت تركيد ، كسي هم هست كه محتاج دعا است، بسپار در یادت به وقت بارش باران , نگاهت گر به آن بالاست و در رقص دعا قلبت مثال بید میلرزد , دعایش کن...

اللهم اشف کل مریض
أَمَّن يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ

fan0os — Thu, 03 Sep 2009 19:22:18 GMT

روزي از روزها براي تماشاي طلوع خورشيد زودتر از معمول از خواب بيدار شدم. وه! زيبايي آفرينش خداوند خارج از دايره توصيف بود. همان‌طور كه نگاه مي‌كردم خدا را به خاطر شكوه و عظمت وصف ناپذيرش ثنا مي‌گفتم. ناگهان در آن حال، پروردگار را در قلبم احساس كردم.
از من پرسيد: “دلباخته‌ام هستي؟”
پاسخ دادم: “بلي، تو صاحب اختيار من هستي.”
سپس پرسيد: “ اگر نقص عضو داشتي، باز دلباخته‌ام مي‌شدي؟”
از اين سؤال مبهوت شدم. نگاهي به دست‌ها، پاها و ساير اندام‌هاي بدنم انداختم و حسرت خوردم كه اگر اين اعضاء را نداشتم چه كارها كه قادر به انجامشان نبودم: پاسخ دادم: “خدايا در آن حال، وضعيت دشواري داشتم اما همچنان دلباخته‌ات مي‌شدم.”
دوباره خدا سؤال كرد: “اگر نابينا بودي باز پديده‌هاي مخلوق مرا ستايش مي‌كردي؟”
چگونه مي‌توانستم چيزي را بدون ديدن تحسين كنم؟! ناگهان به ياد هزاران نابينايي افتادم كه در سرتاسر جهان خدا را دوست دارند و مخلوقاتش را تحسين مي‌كنند.
سپس به خدا گفتم: “تصورش برايم دشوار است، اما همچنان دلباخته‌ات مي‌شدم.”
خدا پرسيد: “اگر ناشنوا بودي آيا باز هم به كلامم گوش مي‌سپردي؟” چگونه مي‌توانستم كر باشم و سخن‌ها را بشنوم؟! دريافتم با گوش جان، صورت مي‌پذيرد. پاسخ گفتم: “بسيار دشوار بود اما همچنان به كلام تو گوش مي‌سپردم.”
سپس خدا سؤال كرد: “ اگر لال بودي باز ذكر مرا بر زبان جاري مي‌ساختي؟”
چگونه مي‌توانستم بدون امكان صحبت كردن نام خدا را ذكر گويم؟! در آن حال بر من روشن شد كه ذكر خدا با حضور قلب و جان صورت مي‌گيرد و گفتار ما در آن نقشي ندارد و عبادت خداوند هميشه با صوت و صدا صورت نمي‌گيرد. هنگامي كه ستمي بر ما روا مي‌گردد، خدا را با الفاظ فكر و انديشه‌مان مي‌خوانيم.
پاسخ گفتم: “ اگر چه نبودن صوت و صدا دشوار بود، اما خدا همچنان ذكر تو را مي‌گفتم.
خدا از من پرسيد: “آيا حقيقتاً مرا دوست مي‌داري؟”
با شجاعت و در كمال اراده و اعتقاد پاسخ گفتم: “بلي تو را دوست دارم كه حقيقت مطلقي و يگانه واحدي.” با خود انديشيدم به خدا پاسخي به حق دادم اما ...
خدا پرسيد:‌ “پس چرا گناه مي‌كني؟”
پاسخ دادم: “چون انسانم و بري از خطا نيستم.”
خدا گفت: “پس چرا در هنگام راحتي و آسايش از من دور و دورتر مي‌شوي،‌ اما در هنگامة مشكلات به سراغ من مي‌آيي؟”
هيچ پاسخي نداشتم كه بگويم تنها پاسخم اشك بود.
خدا ادامه داد: “پس چرا فقط در خلوتگاه مرا مي‌شناسي؟ چرا تنها در لحظات نيايش مرا مي‌جويي؟ چرا خودخواهانه از من حاجت مي‌طلبي؟ چرا چون طلبكاران از من خواسته‌هايت را مي‌خواهي؟”
تنها پاسخم باران اشك بود كه پهناي صورتم را پوشانده بود.
سپس گفت: “چرا از من شرمساري؟ چرا حسن خلق را در خود نمي‌گستراني؟‌ چرا در اوج گرفتاري نزد ديگران عاجزانه گريه مي‌كني،‌ در حاليكه شانه‌هاي من آماده پذيرش تو هستند؟ ‌چرا در زماني كه وقت نماز و عبادت معين ساختم، عذر و بهانه مي‌تراشي؟”
سعي كردم پاسخي بگويم، اما جوابي براي گفتن نداشتم.
“ زندگي بزرگترين موهبت من به بندگان است. اين موهبت را تباه نكنيد. به شما تفكر اعطا كردم كه مرا بجوييد و بشناسيد و بپرستيد اما شما بندگان همچنان از آن روي گردانيد. كلامم را بر شما آشكار ساختم اما از گنج پرگوهر هر كلامم هيچ بهره‌اي نبرديد. با شما صحبت كردم اما گوش نداديد. درهاي رحمتم را به شما نشان دادم اما چشمهايتان قادر به ديدن آن نبودند. پيامبراني برايتان فرستادم اما شما بدون توجه آنها را از خود رانديد. نيازها و حاجت‌هاي شما را شنيدم و به يكايك آنها پاسخ گفتم. آيا به راستي مرا دوست داريد؟
توان پاسخ نداشتم. چگونه مي‌توانستم پاسخ دهم؟! بي‌اندازه شرمسار شده بودم. ديگر هيچ عذري نداشتم. چه مي‌توانستم بگويم؟! در حاليكه با تمام وجودم گريه مي‌كردم و اشك صورتم را پوشانده بود، سؤال كردم: “بارالها! مرا ببخش، از تو طلب عفو دارم من بنده قدرنشناس و خطاكار تو هستم.”
خداوند فرمود: “اي بنده! من رحمانم و خطاي خطاكاران را مي‌بخشم.”
پرسيدم: “خدايا با اين همه خطاكاري چرا باز مرا مي‌بخشي و دوستم داري؟”
خدا گفت: “چون تو مخلوقم هستي،‌ پس هيچ‌گاه تو را رها نمي‌كنم. هنگامي كه تو گريه مي‌كني، به تو رحم مي‌كنم و رنج‌هايت را درك مي‌كنم. وقتي كه شاد و مسرور هستي، وجد تو را مي‌فهمم. وقتي افسرده مي‌شوي،‌ به تو دلگرمي مي‌دهم. وقتي شكست مي‌خوري،‌ تو را ياري مي‌كنم تا بلند شوي. وقتي خسته هستي،‌ كمكت مي‌كنم. بدان كه تا آخرين روز حياتت با تو هستم و دوستت دارم.”
هيچ‌گاه آن چنان جانكاه گريه نكرده بودم و دلم مملو از غم نشده بود،‌ اما چگونه بود كه يك مرتبه آنقدر آرام شدم و آرامش يافتم؟ چگونه مي‌توانستم از خداوند آنقدر غافل باشم؟
از خدا پرسيدم: “چقدر مرا دوست داري؟”
خدا فرمود: “به آن ميزان كه خارج از ادراك توست.”
و آنجا بود كه خدا را با تمام اجزا وجودم ستايش كردم و ثنا گفتم

منبع

fan0os — Fri, 28 Aug 2009 22:38:18 GMT

خداوند هماني است كه ما مي خواهيم

اي كاش ما هم هماني باشيم كه خدا مي خواهد

خدایا

یادم بده

یادم باشه

یادت باشم...

سلام دوستاي خوبم

نماز و روزه هاتون قبول باشه

اميدوارم هممون نهايت استفاده رو از اين ماه ببريم و بيش از پيش به خدا نزديك بشيم اين روزا برا سحر كه پا ميشم اولين كاري كه مي كنم ميرم سراغ تلوبزيون ميزنم شبكه 1 واي كه چقدر اين آقاي جمشيدي قشنگ صحبت مي كنه غرق حرفاش ميشم به شما دوستاي خوبمم توصيه مي كنم حتما ببينين اميدوارم شما هم مثل من لذت كافي رو از حرفاش ببرين...

كوله بارت بر بند شايد اين چند سحر فرصت آخر باشد كه به مقصد برسيم بشناسيم خدا و بفهميم كه يك عمر چه غافل بوديم

اي سبك بال در اين راه شگرف در دعاي سحرت در مناجات خدايي شدنت هرگز از ياد نبر من جامانده بسي محتاجم...

پسرك و خدمتكار

در روزگارى که بستنى با شکلات به گرانى امروز نبود، پسر١٠ ساله‌اى وارد قهوه فروشى هتلى شد و پشت میزى نشست. خدمتکار براى سفارش گرفتن سراغش رفت.
پسر پرسید: بستنى با شکلات چند است؟
خدمتکار گفت: ٥٠ سنت

پسر کوچک دستش را در جیبش کرد ، تمام پول خردهایش را در آورد و شمرد . بعد پرسید: بستنى خالى چند است؟
خدمتکار با توجه به این که تمام میزها پر شده بود و عده‌اى بیرون قهوه فروشى منتظر خالى شدن میز ایستاده بودند، با بی‌حوصلگى گفت : ٣٥ سنت
پسر دوباره سکه‌هایش را شمرد و گفت:

براى من یک بستني بیاورید.
خدمتکار یک بستنى آورد و صورت‌حساب را نیز روى میز گذاشت و رفت. پسر بستنى را تمام کرد، صورت‌حساب را برداشت و پولش را به صندوق‌دار پرداخت کرد و رفت. هنگامى که خدمتکار براى تمیز کردن میز رفت، گریه‌اش گرفت. پسر بچه روى میز در کنار بشقاب خالى، ١٥ سنت براى او انعام گذاشته بود... !

fan0os — Mon, 17 Aug 2009 22:07:18 GMT

نازی... فداش بشم چه ناز و دوست داشتنیه

چه مظلومانه پا رو پا گذاشته داره مینویسه...!!

سلام دوستای خوبه خوبه خوبم

داشتم تو نت دنباله یه مطلبی می گشتم که این داستانه رو دیدم حتما بخونینشقضیه سوتی یه بنده خداییه خیلی باحاله

" حدود 3-4 ماه قبل از ماه رمضون امسال بود که یه دوست خانوادگی جدید پیدا کردیم. یه خانواده 3 نفره بودند که اسم آقای خانواده حمید بود و اسم خانوم خانواده هم آناهیتا بود که یک کم چاق بود و یه دختر 3 ساله ناز هم داشتند که اسمش ملینا بود..
خانواده نسبتا” مذهبی بودند و به خصوص خانوم خانواده بسیار محجبه و متین بود. حمید آقا هم کلا” خیلی غیرتی و متعصب به نظر می اومد اما زیاد مذهبی نبود.
کلا” یکی دوبار همدیگر رو دیده بودیم و با هم پیک نیک رفته بودیم و زیاد با هم آشنایی عمیق نداشتیم.
یه بار توی ماه رمضون بعد از افطار ما رفته بودیم به یکی از مراکز خرید که از بد روزگار این خانواده رو اونجا دیدیم!!
ما ماشین همراهمون نبود و اینها به ما اصرار کردند که بیایید تا برسونیمتون.
خلاصه سوار ماشین شدیم و حمید اقا نشست پشت رل و مادرم و خواهر کوچولوم هم و زن دوستم نشستند عقب ماشین

یه 100 متری ماشین راه نیافتاده بود که دیدم صدای دختر اونها دراومد و شروع کرد نق زدن و از تنگی جا شکایت کردن.خواهر منم پیش مادرم به خواب رفته بود

نق زدن های دختر کوچولو به اوج رسید و من هم خواستم کار مفیدی کرده باشم که تصمیم گرفتم دخترک رو بیارم پیش خودم..

با صدای بلند بهش گفتم:آناهیتا خوشگله، می آیی بغل من بشینی؟!!

یه دفعه دیدم برق سه فاز از سر حمید آقا پرید و پاش روی پدال گاز شل شد!!

من که هنوز هم متوجه سوتی عظیم خودم نشده بودم و باز گفتم: آناهیتای عزیزم، تپل مپلی! بیا رو پام بشین!

که دیدم مادرم داره پشت ماشین بال بال می زنه و ییهو بهم گفت: منظورت ملینا کوچولوست دیگه؟ نه؟

آقا ما دو زاریمون ییهو افتاد که وایییی من داشتم ناغافل زن طرف رو جلو روش به چه کارها دعوت می کردم!! (بیا رو پام بشین تپل مپلی و ….)

خلاصه نمی دونید با چه رویی معذرت خواهی کردم..
بیچاره حمید هم عصبانی بود هم خجالت کشیده بود و هم نمی دونست باید چیکار کنه..
آناهیتا خانوم هم رنگش شده بود عین لبو!!!
من هم که …. "

٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫٬٫

درهای آسمان در شب اول ماه رمضان گشوده می شود وتا آخرین شب این ماه بسته نمی شود. پیامبر اکرم (ص)

ماه مبارک رمضان، بهترین ماه هاست، ماه میهمانی خدا، ماه خوبی ها، ماه شب های قدر، ماه دعا ونیایش ،ماه رحمت و آمرزش ،ماه بخشش گناهان، ماه خیر و برکت ، ماه تزکیه، ماه خودسازی، ماه از خویش تا خدا رفتن، ماه پرواز با دوبال قنوت از زمین تا ملکوت و شکوفایی غنچه های معنویت در سکوت سبز روزه داران و در حيرت ارغوانی سالکان کوی دوست.

حلول ماه مبارک رمضان، به راستی که خبر از گشایش درهای بهشت به روی آدمیان دارد...

از همين امروز پلكان معنويت را بپيماييم كه فرصت ها زودگذر و تكرارنشدني اند.

به آنچه از حلال و حرام مي دانيم پايبند شويم و عمل كنيم. هركس در حد وسع خود مي داند بد و خوب را و حلال و حرام را.

گام نخست عمل به دانسته ها و ترك محرماتست.

"ورود در ماه خدا و برداشتن گام نخست در سير الي الله بر شما مبارك باد"

التماس دعا

fan0os — Tue, 11 Aug 2009 19:32:18 GMT

یک استکان یادِ خدا باید بنوشم

شیطان
اندازه یک حبّه قند است
گاهی می افتد توی فنجانِ دلِ ما
حل می شود آرام آرام
بی آنکه اصلا ً ما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آن را
آن چای شیرین را
شیطان زهرآگین ِدیرین را
آن وقت او
خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند آنجا
او می شود من

طعم دهانم تلخ ِتلخ است
انگار سمی قطره قطره
رفته میان تاروپودم
این لکه ها چیست؟
بر روح ِ سرتاپا کبودم!
ای وای پیش از آنکه از این سم بمیرم
باید که از دست خودت دارو بگیرم
ای آنکه داروخانه ات
هر موقع باز است
من ناخوشم
داروی من راز و نیاز است
چشمان من ابر است و هی باران می آید
اما بگو
کِی می رود این درد و کِی درمان می آید؟

چتر قرمز مال من بود اما او زودتر از من، آن را برمي‌داشت.

آن روز صبح هم كه باران به شدت مي‌باريد ، زودتر از من برخواست و دوباره آن را برداشت.

از شدت عصبانيت تا سر خيابان به دنبالش رفتم، چترش را به او دادم و چترم را پس گرفتم.

وقتي چتر را باز كردم دلم شكست، او هر روز چتر سوراخ مرا با خود مي‌برد و چترش را براي من مي‌گذاشت...

عشق مهيب دو نگاهه يا اينكه حديث يه گناهه نمي دونم

عشق تمناي دو قلب يا اينكه رفيق نيمه راه نمي دونم

عشق سوال بي جوابه در سينه نشوندنش صوابه يا اينكه حباب روي آبه نمي دونم

اي عشق عزيز هر چه هستي من بنده درگاه تو هستم تا يك قدمي به مرگ مانده اي عشق هواخواه تو هستم